[color=red][size=18]الأمل القاتل[/size][/color]

فى يوم لقيت الامل جاى بيحضنى ومعاه هنا وحنان وسعادة تغمرنى رفعت ايدى للسما ودعيت انا لربى انه يعيش ليا انا ولا مرة يهجرنى وفضلت عايش بيه اصحى وانا عليه ولا لحظة فارقنى وفى لحظة لقيتنى ليه مشتاق انى اجيله فى يوم واحكيله على الاشواق واقوله خلاص هموت مش قادر على الفراق أمتى بقى يجمعنا عش كبير مليان فرح وهنا ومحبه وخالى من الاحزان ونحيا فيه عمرنا ونهزم الزمان اللى من يوم البلوغ عودنا على الحرمان وقبل ما أكمل لقيت الامل أتغير والضى اللى فى جبينه صار فى لحظة أسمر وصرخ كفايه اسكت انا جرح متقدر عشت فى ثنايا الزمن علشان بيك أغدر وأصحى فيك الجرح اللى أتنسى وأتبخر انا يبنى وهم كبير ما يغرك المنظر طول عمرى عايش كده اقتل فى قلوب وادمر خلاص معاك انتهى مشوارى ووظفتى رايخ لدنيا الغرام ألف وأدور على قلب عاشق زيك اطعن وأجرح أكتر وانت خليك فى جرحك وعلى العذاب أصبر علشان قبل ما توفى للجرح تتذكر وتعرف ان الوفاء ضعف وبيه فى الزمن تخسر

[b]موضوع أكثر من رائع